Deze website maakt gebruik van Cookies Wij gebruiken cookies om uw surfervaring op onze site te optimaliseren. Bezoekt u onze website, dan gaat u akkoord met deze cookies. Meer informatie Verbergen

Geschiedenis van lachsessies en -meditaties

Het zal je wellicht verbazen hoe lang reeds en hoeveel mensen aandacht schonken en nog steeds schenken aan de lach en het welzijn ervan. 

Hieronder een kort overzicht van de belangrijkste onder hen. 

Dr. Norman Cousins (1915-1990)  -  V.S.,  journalist, auteur, professor bij Berkely University

In 1964 werd bij Norman Cousins een chronische, zeer pijnlijke ziekte vastgesteld waar de specialisten op dat moment geen raad mee wisten. Cousins bleef niet bij de pakken zitten en ging zelf op zoek naar info. Gezien hij ook van mening was dat emoties belangrijk zijn in de strijd tegen ziektes bestudeerde hij tegelijkertijd de menselijke emoties. 

Daarnaast leerde hij zichzelf systematisch aan het lachen te brengen. Het was hem opgevallen dat hij 2 uur pijnvrij was na 10 minuten te hebben gelachen. Cousins ontwikkelde zo één van de eerste vormen van lachtherapie. In zijn boek “Anatomy of an illness” beschrijft hij deze therapie. Hierin vergelijkt hij lachen met een vorm van 'inwendige jogging'. 

In latere onderzoeken werd het positief effect van Cousins 'lachkuur' bevestigd. De inzichten van Norman Cousins leidden ondermeer tot de bloei van de lachwetenschap.

Dr. William Fry (1924-2014)  -  V.S.,  psychiater, auteur, professor bij Stanford University

Dokter Fry was één van de pioniers in het  “onderzoek naar het lachen”. 

In 1964 startte hij zijn zoektocht naar de fysiologische effecten van het lachen op het lichaam.

Hierbij bewees hij dat de fysiologie van het lichaam gestimuleerd wordt bij vrolijk lachen en dat ons lichaam geen onderscheid kan maken tussen een “doe-alsof-” of “neplach” en een echte lach. Anders gezegd,  neplachen heeft dezelfde effecten op het lichaam als onvoorwaardelijk, echt lachen. 

Dr. Fry wordt beschouwd als de grondlegger van de gelotologie, de wetenschap van de lach. Deze is de studie van humor, lach en de effecten ervan op ons lichaam. Gelotologie komt van het Griekse woord gelos wat lach of lachen betekent.

Dr. Lee Berk, professor bij Loma Linda University - Amerika

Dokter Lee Berk bestudeerde samen met onderzoekers uit de psycho-neuro-immunologie de fysieke gevolgen van het lachen. 

Bij één van deze onderzoeken werd een groep hartpatiënten in twee groepen ingedeeld. De eerste groep kreeg standaard medische zorgen toegediend, de tweede groep keek iedere dag komische films gedurende een halfuur.

Na een jaar had de 'humor'groep een lagere bloeddruk, een lager niveau stresshormonen, minder hartritmestoornissen en tevens hadden ze minder medicijnen nodig.  Overigens had de niet-humorgroep meer terugkerende hartaanvallen dan de humorgroep (50% tegenover 20%).

Dr. Hunter “Patch” Adams (1945-  )  -  V.S., dokter, auteur, artiest, sociaal activist, clown

Patch Adams is niet enkel gekend als dokter en clown maar evenzeer als activist. Reeds 40 jaar kaart hij  de problemen binnen het Amerikaans gezondheidssysteem aan.

Hij is er trouwens van overtuigd dat de lach, vreugde en creativiteit integraal deel uitmaken van het geneziginsproces. Volgens hem is genezen een liefdevolle menselijke uitwisseling en geen zakelijke transactie. Zijn ideeën leidden onder andere tot de oprichting van de Amerikaanse ziekenhuisclown-organisatie en de bij ons gekende Cliniclowns. Zijn leven werd ondertussen verfilmd met als titel “Patch Adams” waarin Robin Williams de hoofdrol speelt. 

Dr. Annette Goodheart (1935-2011)  -  V.S., arts, pscyhotherapeute, auteur

Dr. Goodheart,  auteur van het boek “Laughter Therapy, how to laugh about everything in your life that isn't really funny” werkte vooral met mensen in behandeling voor kanker, MS, Parkinson, eetstoornissen en drugverslaafden. 

Haar uitgangspunt was dat je tijdens een depressie toch kunt lachen. Ze vroeg haar patiënten praten en lachen af te wisselen tot ze eenvoudigweg dubbel lagen van het lachen. Het ontstaan van lachen zonder reden. 

Dr. Dhyan Sutorius  -  Nl,  huisarts, dermatoloog

In de jaren 70 ontmoette hij op één van zijn reizen doorheen Indië, Osho. Van Osho leerde hij de lachmeditatie als gestructureerde oefening zien, bestaand uit drie delen: strekken, rekken en lachen. In 1985 richtte Sutorius in Nederland een centrum ter bevordering van het lachen op. Jaarlijks organiseert hij een lachdag in september.

Dr. Kataria (1955-   )  -  India, arts

In de jaren 90 ontwikkelde Kataria het concept lachyoga.  Een combinatie van lachen zonder reden met ademhalings-,  rek- en strekoefeningen. Wereldwijd ontstonden naar zijn voorbeeld lachclubs waar mensen op regelmatige basis samenkomen om te lachen.